Glaserte epler

Ditmaal niet echt een taart, maar meer een toetje. Dus hebben we het bij een maaltijd klaargemaakt en onze recensent uitgenodigd voor het avondeten. We hadden speciale goudreinetten, namelijk de Boskoopse, uit de natuurvoedingswinkel gehaald, want het recept sprak van 'faste eplene' anders zouden ze uit elkaar vallen. En dat willen we natuurlijk niet! Hoewel dat in 'den smaken' niets uit zou maken... Maar ja, ons gerecht komt op de foto voor het blog, het gezicht is dus belangrijk.

Voor 4 porsjoner zijn er 4 epler nodig. En voor de vulling (fyll) 1/2 dl sukker, 2 eetlepels extra gezouten smør en nog een klype (snufje) extra zout. En één dl fijngehakte, gepelde amandelen.

De oven op 200 graden voorverwarmen.
De appels met een appelboor uitboren, maar de bodem laten zitten.
Rør sammen alle ingrediensene til fyllet og fyll i eplene. Stek i 10 minuten eller til eplene er myke.
Dus alle ingrediënten doorelkaar roeren en de appels ermee vullen. Wij hebben al met al de appels 15 minuten in de oven gehad voordat ze myke (zacht) waren.

Aangeraden werd er een saus bij te geven, waarvan de recepten ook te vinden zijn in het boekje. We kozen voor een citroensaus. Drie eidooiers met drie eetlepels suiker tot schuim kloppen met de mixer. Hier vervolgens citroensap en geraspte citroenschil bijdoen (van 1 sitron). En tot slot er lobbig geklopt slagroom (2 dl) doorheen mengen. Even koud zetten. Lekker!!

Oordeel

Onze gast, Els, was zeer te spreken over het toetje. Lekker van smaak. zure stevige appel met romige citroensaus, dat ging goed samen. Alleen de kleur van de appel was vlak. Als die echt rood was geweest dan was het plaatje af geweest!

Verder lieten we allemaal de schil voor wat ie was.

Twijfel

Op het plaatje in het boek lag er nog van alles om de appel heen. Vulling die over was volgens het boekje. Maar bij ons zat al de vulling in de appels en was er niets over. Dit bracht wel  twijfels boven. Hadden we de appel, die overbleef na het uithollen, ook moeten verwerken in de vulling? De conclusie is toch negatief, want de smaak van de vulling was precies goed in verhouding tot de appel. Nog meer appel had het uit evenwicht gebracht. 

Eplekake med mandelmasse og valnøtter

Een rechthoekige taart dit keer bestaande uit 'Paideig' (piebodem), valnøttfyll (walnootvulling), 'epler' (appels) en garnering.

Ingrediënten:

Paideig
4 dl bloem
½ theelepel bakpoeder
3 eetlepels suiker
150 g boter

Valnøttfyll 
200 g amandelspijs
2 eieren
1 dl fijngehakte walnoten
100 g boter op kamertemperatuur

3 grote appels 
Wij namen goudrenetten.

Garnering
1 eetlepel grofgehakte walnoten

BEREIDING

Meng de droge ingrediënten voor de piebodem en werk daar de boter doorheen. Dat wilde bij ons niet erg bijeen blijven dus gingen daar nog een paar eetlepels koud water door totdat er een lekker soepel deeg ontstond. Vervolgens mag dit een uurtje in de koelkast.
Een pievorm van 20x28 cm invetten. Dan rol je het deeg met een roller uit en bekleed je er de vorm mee.
Het kookboek ging ervan uit dat we met kant-en-klare amandelspijs aan de slag gingen. Dat was mijn de eer te na, dus ging ik die zelf maken. Koud kunstje: Gelijke delen suiker en amandelen. Die in een keukenmachine flink laten draaien totdat het fijn gemalen is. Dan meng je er nog een ei en een theelepel citroenrasp en meng het tot een stevige brei. Eigenlijk moet je dit een paar dagen in de koelkast laten staan om de smaak goed in te laten trekken, maar dat kwam er dus niet van.
De amandelspijs werd vervolgens gemengd met 1 ei (2 vond ik te veel), 1 dl fijngehakte walnoten en prak er flink de boter doorheen. Zo krijg je een substantie die je over de bodem uitsmeert
Oven op 200 graden om voor te verwarmen.
De goudrenetten werden van het klokhuis ontdaan, maar niet van hun schil. In plakjes snijden.
De plakjes met een mooi patroon (zie foto) op de spijs verdelen en als laatste strooi je de grofgehakte walnoten over het geheel.
Dan kan de taart in de oven.
Daar stond 25 minuten voor, maar toen vonden we hem toch echt nog te bleek en moest hij nog 8 minuten terug. Dat was geen minuut te veel.

Maar het resultaat was er ook naar. Een heerlijk taartje waar je nog heel wat mensen blij mee kan maken. De ongeschilde appels waren lekker zacht en zuur en de schilletjes zorgen voor een fijne kleuring van het geheel, maar de walnoten/amandelvulling gaf wel heel veel smaak aan het geheel.

Vriend Paul lieten we dit keer het baksel beoordelen. Hij vond de kaker er mooi uitzien en bijzonder door de zoet/zuur combinatie. Bedankt Paul!

Sitronglasert eplekake

Ons tweede gebak uit 't Noorse 'Eplekaker'

Toevalligerwijs gemaakt op de dag dat het 
WK Allround in Hamar te Noorwegen (!) op de televisie was. Nederland won flink. Hier in huis won de Noorse Eplekaker! 

Wat heb je nodig?

De taart bestaat uit drie onderdelen, de kaker zelf, de glazuur en de gekonfijte sitron.

Voor het deeg

150 g smør
1½ dl sukker
2 egg
3 dl hvetemel
1 ts vaniljesukker
1 ts bakpoeder
revet (geraspte) skall(schil) av 1 sitron
2 geschilde en geraspte appels

Voor de syltet sitronskall
1dl sukker
1 dl vann (=water)
½ sitron

Voor het Sitronglasur
2-3 dl melis (poedersuiker dus)
1-2 ss (=eetlepels) friskpresset sitronsaft


Begin met het konfijten van de citroenschil. Schil een halve citroen, snijd het wit goed weg en snijd de gele schil in smalle strookjes of blokjes. Kook het suikerwater en leg de citroenstukjes erin. Kook deze zachtjes gedurende 5-10 minuten. Leg ze op bakpapier te drogen.

Sett ovnen på 200° C. Mix boter en suiker tot het schuimt en voeg de eieren stuk voor stuk toe. Meng het meel, de bakpoeder en de vaniljesukker en de geraspte citroenschil en roer er de geraspte appel door. Het deeg in een ingevette en met wat bloem bestrooide springvorm scheppen en 30 minuten bakken in de oven.

Voor het glazuur de ingrediënten door elkaar roeren. Probeer hoe het eruit ziet op de taart en voeg eventueel meer poedersuiker toe als het te dun is. Giet / kwast het glazuur over de taart en leg de gekonfijte citroenschilletjes erop.

Feedback van onze proever
Heerlijke taart, maar de appelsoort (Granny Smith) past er niet zo goed bij. De volgende keer bijvoorbeeld goudreinetten gebruiken. Nu overheerst de citroen over de appel. En weer waren de appels in een soort appelmoes verworden, dus beter niet raspen, maar in stukjes snijden, dan kun je er in bijten...

Verder was ie heel goed gelukt, hij zag er na dertig minuten prachtig bruin uit en met de glazuur er rustiek overheen 'gedrapeerd' vonden we het een plaatje!